Juffrou vertel kinders daar is geen Kersvader, word afgedank

'n Skooljuffrou het haar leerlinge wysgemaak dat daar geen kersvader is nie. 'n Kiloliter snot en trane later is die juffrou sommer afgedank. Al die ou tannies het gekla dat hulle kinders snot en trane by die huis aangekom het. Die ouers het nie moed opgegee totdat die wrede heksejuffrou afgedank is nie.


Art Conrad herinner ons waaroor Kersfees nou eintlik gaan.

Bestaan kersvader wel?

Wel, daar is wel 'n geskiedkundige figuur, genaamd Sinterklaas, waarop kersvader gebasseer is. Is daar werklik 'n lustige ou man wat met sy slee in een dag rondom die wêreld vlieg en aan almal geskenke aflewer? Ek wil nou nie snaaks wees nie, maar ek het nog nooit rendiermis in my tuin opgemerk nie. Snaaks genoeg verdwyn die melk en koekies - en beslis die sopie of twee - wat ek uitsit telkemale.

As daar wel 'n kersvader is, blyk die kêrel die vermoëns van elektrone magtig te wees. Jy weet, Heisenberg se onsekerheidsbeginsel. Ek kan wel die effek van Kersvader se momentum waarneem (naamlik dat my melk, koekies en sopies - veral die sopies - voete kry), ek kan wel die posisie van Kersvader bepaal (naamlik die Noordpool, natuurlik), maar ek kan egter nie sy posisie en sy momentum op dieselfde tyd vaslê nie. Dalk moet ek hierdie kersfees 'n pil rohypnol in kersvader se sopie sit. Jammer, almal. Kersfees raak dalk afgestel, maar dis in die naam van wetenskap en vooruitgang.

Is dit tot jou kinders se voordeel om hulle leuens te vertel in die gees van kersfees?

Die kort antwoord is ja, sou ek reken. My ouers het my vertel van die tandemuis, die paashaas, kersvader en Liewe Jesus. Een keer toe ek 'n lekker voortand gewissel het en dit in my skoen gesit het, was ek effe angstig om hierdie tandemuis in aksie te sien. Toe sluip ek in my kamer in op 'n onbenullige tyd en vang toe my pa handeviervoet met sy vingers in my skoen. Ek vra hom toe wat gaan aan. Hy probeer my toe wysmaak dat hy die tandemuis voer. Natuurlik vra ek hom of ek die tandemuis kan sien, maar toevallig is die tandemuis bang vir kinders en kry dié toe skielik skrik op die lyf. Toevallig nadat hy sy tand gekry het. Toevallig nadat ek 'n kranige R1 munt in my skoen sien blink het. Nogals 'n windgat bureau de change, daardie tandemuis.

Daardie middag het soos 'n klassieke filmtoneel gelyk. Ek onthou nog hoe ek my hande aan my wange slaan en 'n haasbek angskreet uitlaat ("mathaverpoethting!"). Een angskreet vir die tandemuis, op 'n nabyskoot. Een angskreet vir die paashaas, op 'n mediumskoot. Een angskreet vir kersvader, op 'n langskoot. Een angskreet vir Liewe Jesus, op 'n lugskoot wat die kwartels wys soos hulle uit die bome uiteendrywe. Helaas, nie eers die Heiland het heelhuids hiervan afgekom nie. Dis nou wat jy kry van 'n haasbek.

Ek sou nou nie sê dat die arme juffrou afgedank moet word omdat sy haar bek verby gepraat het nie. Ek moet egter bieg: as my blootjie nie self kan uitpluis dat daar nie werklik 'n kersvader is nie, sal ek myself as ouer afdank.